De wereld volgens Gert-Jaap…

Centreer nucleaire kennis en kunde in Noord-Nederland

De groene religieuzen gaan het komende jaar weer hun uiterste best doen om Nederland vol te zetten met duurzame energie innovaties zoals furby windmolentjes en zonnepaneeltjes. Alles om het klimaat te redden óf een toekomstig energie tekort voor te zijn óf een combinatie van beiden. Zicht op de kosten hiervan is iedereen zo langzamerhand kwijt geraakt, maar dat die de lopende bezuinigingen ruim overstijgen is wel helder. Zouden de groene religieuzen eens een winterslaap houden, dan zou Nederland er financieel een stuk gezonder voorstaan – een slordige €18 miljard gezonder ongeveer.

Dat er voor al die alternatieve energiebronnen ook nog gewoon een backup kolen-, gas- of kerncentrale nodig is, is slechts een detail in de marge. Dat die klassieke energiebronnen binnenkort op zouden zijn – een fabel. Er is nog voor honderden jaren aardgas (nogal schone energie) en olie. Wanneer we alleen al het Amerikaanse ‘kernafval’ zouden opwerken, is er genoeg brandstof om de hele wereld de komende 800 jaar van stroom te voorzien, ook wanneer dat energieverbruik verdubbeld.

Visionairs die beweren dat de Sahara genoeg zonne-energie kan opwekken om heel Europa van stroom te voorzien, vergeten een tweetal details. Ten eerste is het ’s nachts in de Sahara ook gewoon donker en ten tweede gaat 90% van de opgewekte energie al verloren tijdens het transport. En dan is die zonne-energie nog maar in Gibraltar en niet bij mijn koelkast of bij uw wasmachine. Daar gaan we het klimaat dus niet mee redden. Bio massa is ook zo’n idee fixe. In héél Europa is niet genoeg biomassa te vinden om 10% van de stroomvoorziening mee te dekken. Je kunt wel meer halen uit Afrika, maar dat levert hoogstens een hoop additionele Biafra emo-TV op. Wij verbranden wat ze daar kunnen eten.

Tegelijkertijd bestaat er een vals sentiment tegen kernenergie – terwijl iedereen weet dat juist kernenergie noodzakelijk is om de komende – zeg –  100 jaar de energievoorziening te zekeren en daarmee het welvaartsniveau te behouden of verder uit te bouwen. Kern-afval is een non issue, sterker nog – het aanwezige ‘kernafval’ bezit nog voor meer dan 95% haar brandstof en kan zo de nieuwe generatie kerncentrales ingeduwd worden. Me dunkt twee vliegen in één klap.

Wanneer Noord Nederland zich wil afficheren als ‘energy valley’ en Leeuwarden als de watercomponent daarbinnen, zou juist de nucleaire component kunnen zorgen voor structuurversterking. Een ieder die dan verwijst Tsjernobyl of Fukushima zou eens kennis moeten nemen van de werkelijkheid. In Tsjernobyl zijn 5 directe dodelijke ongevallen geweest en bij Fukushima niet één. Het cumulatief totaal aantal dodelijke ongevallen gerelateerd aan kernenergie bedroeg de afgelopen eeuw 234. Er zijn heel wat méér mensen van zonne-energie daken en windmolens gevallen.

Een enkeltje Schiphol – New York City levert een individu 5000 maal meer straling op, dan een levenlang wonen in Dodenwaard. Je moet 3000 jaar dobberen in de besmette zee van Fukushima om net zoveel straling op te lopen als een weekje in Bad Gastein en bedenk dan dat mensen grof geld betalen om een weekje in Bad Gastein te kunnen kuren. De statistisch te verwachten extra kankergevallen na Tsjernobyl (3000-5000) zijn nooit teruggevonden, Tsjernobyl zelf is inmiddels een natuurgebied met de grootste biodiversiteit van heel Rusland.

Wanneer we hier in de regio nou eens de kop uit het zand zouden halen en zouden erkennen dat kernenergie by far the belangrijkste energiebron wordt, voor de komende honderd jaar (of langer) – dan kun je daar je voordeel mee doen. Centreer kennis en kunde in de regio, bouw een nieuwe generatie (Thorium) centrale. Alleen in China al, staan er 500 kerncentrales in de planning en dat aantal verdubbeld zo’n beetje elke 10 jaar. Dat levert heel wat meer op dan de verkoop van een enkele zonneboot.

Een goed nieuw jaar, een open mind, en bovenal een goede gezondheid toegewenst.

Windhandel als dogma – gefreubel in de marge

12 December j.l. werd de ‘Windmolen’ brief van het Leeuwarder College in de commissie behandeld. De strekking van deze brief liet aan duidelijkheid niets te wensen over. 1) In Leeuwarden gaan we er niet aan beginnen 2) voor nieuwe innovatieve windmolens gaan we wel ruimte maken 3) kleine windmolens op eigen erf moet kunnen, mits binnen de bestaande plannen en procedures en 4) als er ergens anders een windmolenpark getimmerd wordt, willen we wél participeren.

In de brief staan een aantal elementaire onjuistheden. Het begint al met de volgende volzin “Voor windmolens op de goede locaties op land geldt dat deze rendabel geëxploiteerd kunnen worden.’’

Tot en met 2010 is er in héél Nederland een totaal windvermogen gerealiseerd van 2237 MegaWatt, dit jaar is daar nog 70MW bijgekomen. (dat is in totaal nog geen 5% van de Nederlandse energiebehoefte of te wel – gefreubel in de marge). Wel is er voor een additionele 1500MegaWatt subsidie ter beschikking gesteld (SDE). Zelfs met deze duurzaamheidsubsidies is het blijkbaar onmogelijk om geld te verdienen aan deze windhandel – ook de gesubsidieerde molentjes zijn er niet en komen er niet.

Windmolens zijn véél – mooi, lelijk, klein en/of groot –  maar rendabel zijn ze niet. Bovendien – windmolens gaan ook nooit rendabel worden. De eerste windmolen in Nederland stamt uit 1180 en in de afgelopen 831 jaar is het aantal mogelijke technische innovaties aan die dingen wel gemaximaliseerd. Het rendement van een windmolen is 22% – no more – no less. Het waait niet, het waait te hard, de windmolen is stuk óf de windmolen levert stroom wanneer we die stroom niet nodig hebben – ’s nachts. Het is een uitgekauwde techniek waaraan domweg niets meer te verbeteren valt. De enig nog denkbare rendementsverbetering is te halen uit het bij elkaar zetten van die molens om de onderliggende infrastructuur te kunnen delen. En zie daar, het windmolenpark is geboren.

Het goede nieuws is dus dat we er in Leeuwarden niet aan gaan beginnen. Niet omdat we erkennen dat het geld over schutting gooien is, maar omdat de Provincie het niet toestaat. Enfin, het gaat om het resultaat wat telt en niet het proces daar naartoe. Het slechte nieuws zit verstopt in puntje vier; ‘Als er ergens een windmolenpark neergezet gaat worden in het Friese, dan gaan we wél participeren’.

Niet alleen moet je afvragen of het gemeentelijke taak is om te participeren in wat dan ook én windmolen gefreubel in het bijzonder – je zou ook even kunnen kijken naar de participatie resultaten van de gemeente Leeuwarden in het recente verleden. De lezer zelf kan daar een oordeel over vellen, maar hoopgevend zijn die resultaten niet bepaald – om het maar eufemistisch uit te drukken.

Helemaal een merkwaardige gang van zaken wordt het, wanneer de brief zoals die in de commissie behandeld is – opeens achteraf alsnog blijkt te zijn aangepast;

De provincie stelt een structuurvisie Windbeleid Fryslân en een hierbij behorende plan-MER op. Vaststelling hiervan is voorzien in het najaar van 2012. Deze structuurvisie zal duidelijkheid verschaffen over de ruimtelijke consequenties en het rendement van de door de provincie beoogde locaties. Indien dan blijkt dat er locaties worden afgewezen, zal zowel in het college als in de raad de discussie opnieuw gevoerd moeten worden.

Ergo – zo in de toekomst mocht blijken dat windmolens wél in Leeuwarden geplaatst mogen worden, gaan we weer vrolijk – van voor af aan – opnieuw beginnen. Windhandel als dogma -  vooral duur gefreubel in de marge.

Eric de Noordman

Beter goed gejat dan slecht bedacht – integraal overgenomen van www.ondernemerspleinfriesland.nl

Omstreeks 1990 begonnen de Noordmannen hun plunderingen en strooptochten in Fryslân.
De fameuze hoofdstad van Fryslân wordt tot op de dag van vandaag nog steeds op uiterst gewiekste wijze geplunderd en leeggehaald.

De directe aanleiding voor de strooptochten was een door de Groningers verloren slag in 1989. Onder de naam ‘Herenakkoord’ was de toenmalige CvK Hans Wiegel zijn Groningse collega Henk Vonhoff te slim af.

Dat de ‘heren’ uit Groningen vervolgens de afspraken maar deels zijn nagekomen zal niemand verbazen.
Toch deed deze bijna nederlaag de Groningers erg pijn. De Rode Ridders uit Groningen, die innige contacten onderhouden met de opperridders in Den Haag, gingen in de aanval.

De Groninger Noordmannen bedachten een plan en noemden dat ‘noordelijke samenwerking‘. Sindsdien was de ‘noordelijke samenwerking’ herhaaldelijk het toneel van de Groningse strooptochten. ‘Noordelijke samenwerking’ was in hoofdzaak samenwerking tussen het dominante Groningen en de in de buurt gelegen camping, ‘Drenthe’.

De Groningse rovers en hun Drentse handlangers wisten onder de noemer ’samenwerking’ meer dan twintig (semi)overheidsdiensten in Leeuwarden te roven en mee te nemen naar Groningen. Bij elke gewonnen slag lieten de Groningers een briefje achter met de tekst ‘bedankt voor de samenwerking en de volgende keer steunen we jullie’.

Elke buit smaakt naar meer en de rovers uit Groningen versmaden momenteel de aloude justitiebolwerken in Leeuwarden. Het Gerechtshof is op dit moment nog een te grote kluif, maar de rechtbank en het O.M. zijn zo’n beetje verorberd. De Friese verdediging zocht hulp bij de Hollanders.  De Hollandse opperridders zeiden tegen de Friezen: ‘Blijf vooral samenwerken’. Opgelucht togen de Friese bestuurders naar huis en thuisgekomen zagen ze weer een kantoorgebouw leegstaan.

De opperridders uit Den Haag lieten de Rijksgebouwendienst burchten in Groningen bouwen, waar de buit uit Friesland werd ondergebracht. Niet alle Friezen waren naïef en lieten zich slachtofferen door te gaan samenwerken. De Friese strijdheer Andries de Jong wist de Prins Bernhardhoeve uit Zuidlaren te veroveren en kaapte de titel ‘World Trade Centre’ weg voor de Groningers.

Door deze actie van de Friezen gingen de Noordmannen zich naast de overheid ook richten op het bedrijfsleven. De Groningers brachten hun meest gevreesde rover in stelling. De slimme en gevreesde Groninger bandiet ‘Eric de Noordman’ bedacht het plan de grootste Kamer van Koophandel in Noord-Nederland, gevestigd nabij het World Trade Center, te gaan roven. De ridders in Groningen achten het plan niet haalbaar.

Bij het roven van overheidskantoren kon Groningen steeds op de steun van de opperridders in Den Haag rekenen. De KvK zal door de Friese ondernemers te vuur en te zwaard worden verdedigd. De slimme bandiet Eric bedacht een plan. Vermomd als directeur kwam hij de KvK te Leeuwarden binnen en omringde zich met blinden en domoren. Onder de noemer van de succesformule ’samenwerking’ werd de Kamer van Koophandel geroofd en werd de buit trots Groningen binnengebracht.

De blinden en domoren realiseren hun verlies nog steeds niet en ontvangen Eric de Noordman nog regelmatig in hun stad. Bij elk bezoek rooft slimme Eric weer iets mee. Uit het bijna lege gebouw van de KvK wist slimme Eric de Noordman recentelijk nog het handelsregister met 18 werknemers mee te roven naar zijn nest te Groningen.

Leeuwarden Energieneutraal obv zonnecellen kan helemaal niet

In mijn vorige blogje heb ik voorgerekend dat met behulp van windenergie Leeuwarden in 2186 AD energieneutraal zou kunnen zijn. Op voorwaarde dat de komende 175 jaar de volledige opbrengst Onroerende Zaak Belasting gebruikt zou gaan worden om dat te betalen, de windmolentjes niet stuk gaan, geen onderhoud nodig hebben etc.

Een vergelijkbare berekening is voor zonnepanelen ook te maken. De grootste zonne-energie fabriek in Europa staat in België. Daar wordt op een oppervlakte van 12.000 m2 jaarlijks 270.000 Kilowattuur gefabriceerd. Om 6.100 Miljoen Kilowattuur te fabriceren (het jaarlijks energieverbruik van de stad Leeuwarden) is er derhalve een oppervlakte nodig van 271 vierkante kilometer – volledig gevuld met zonnepanelen.

De stad Leeuwarden heeft slechts een oppervlakte van 80 km2 en het vierhoog stapelen van zonnepanelen is logischerwijze een zinloze exercitie. Overigens moet een zonnepaneel eerst twee jaar energie leveren voordat het paneeltje meer energie levert dan het aan energie gekost heeft om het te maken.

De terugverdientijd van zonnepanelen liggen nog steeds ruim boven de 15 jaar maar die zal de komende jaren snel dalen. De kostprijs is in de afgelopen twee jaar al meer dan gehalveerd. Iemand die nu dus zonnepanelen aanschaft is een dief van eigen beurs, immers zijn die paneeltjes pas terugverdient in 2026 en wanneer je even twee jaar met het aanschaffen, dan ben je in 2020 uit de kosten.

En wie schaft dus op anno nu wél een paar paneeltjes aan om op het dak te zetten … juist de gemeente Leeuwarden. Wie is er dus in 2020 niet energie neutraal … U mag door voor de koelkast. Inderdaad wederom niet de gemeente Leeuwarden.

Energieneutraliteit is een farce en de voorstanders hebben geen flauw benul waar het eigenlijk over gaat. Al die leuke groene dingetjes zijn spielerij in de marge maar hebben met reële verhoudingen niets uit te staan. De demonstranten in Durban kunnen maar beter terug naar de lagere school gaan en de lesjes tellen en vermenigvuldigen gaan herhalen.

Leeuwarden energieneutraal … tuurlijk in 3520 AD (De realiteit ontkend)

Leeuwarden heeft zich de ambitie gesteld om over 9 jaar fossielvrij te zijn of energieneutraal, dat is dan in 2020. Wat dat is ‘fossielvrij’ of ‘energieneutraal’ – nobodies knows – en waarom dan, weet ook al niemand. Een plausibele definitie die ik terug vond luidt;

Een energieneutrale gemeente houdt zich niet bezig met het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen, maar richt zich op een nieuwe, duurzame energievoorziening. Ale energie die binnen de gemeentegrenzen wordt gebruikt, moet duurzaam binnen de gemeentegrenzen worden opgewekt. Er mag nog fossiele brandstof zoals aardgas gebruikt worden, mits een zelfde hoeveelheid duurzame energie dit compenseert.

Een grove berekening leert dat de stad Leeuwarden jaarlijks circa 22 Peta Joules aan energie verbruikt én om de ambitie te bereiken moet dus binnen de gemeente Leeuwarden voor die hoeveelheid energie zogenaamde duurzame varianten gevonden worden. Waar hebben we het dan zoal over?

Dat betreft ongeveer 6.100+ miljoen kilowattuur. Zou het geplande windmolenpark in Urk 100% rendement genereren (1,4 miljard Killowatt-uur), dan hebben we – om de doelstelling te bereiken – 4,3 windmolenparken á la Urk nodig binnen de gemeente Leeuwarden. In werkelijkheid een viervoud daarvan, domweg omdat het rendement van dat windmolenpark onder de 25% ligt. Soms waait het niet, soms waait het te hard en soms is de windmolen domweg stuk en soms is er geen behoefte aan al die stroom (’s nachts).

In totaal gaat het dan om de energie van een kleine 1500 windmolentjes – maatje giga-max. De totale oppervlakte van Leeuwarden is circa 12.000 voetbalvelden groot. Ergo op een oppervlakte van elke 8 voetbalvelden staat er dan zo’n windmolen. In het midden, in alle windrichtingen over de gehele oppervlakte van Leeuwarden (80 vierkante kilometer excl. water).

Een investering van vele miljarden – en na aftrek van de opbrengst is er nog altijd 3,9 miljard plus nodig aan subsidie om in de buurt te komen. En dan hebben we het niet over nieuwe Griekse Drachmen. Bij een begrote opbrengst Onroerende Zaak belasting voor 2012 van een slordige €24 miljoen (daarover in december meer) én veronderstellende dat die opbrengst uitsluitend en alleen gebruikt gaat worden om Leeuwarden energieneutraal te maken – moet de belastingbetaler 175 (!) jaar betalen voordat de investering is gedekt. Omgekeerd moet de OZB rekening naar €20.000 jaarlijks om ook maar in de buurt te komen van 2020. Een ieder die géén OZB betaalt moet dan ook €20.000 jaarlijks aan salaris of uitkering inleveren … om deze zelf bedachte ambitie maar even te relativeren.

Concluderend. Wanneer wij de komende 175 jaar de volledige opbrengst van de OZB aanwenden om Leeuwarden energieneutraal te maken met windhandel én die windmolens het 175 jaar blijven doen én die windmolens 175 jaar compleet onderhoudsvrij zijn én de technologie 175 jaar stil blijft staan, is Leeuwarden in het jaar 2.186 AD energie neutraal.

Wanneer voornoemde vooronderstellingen maar voor de helft bewaarheid worden, mogen we blij zijn wanneer we het jaartal 3520 gaan halen. Ambities zijn prima, maar sprookjes in deze vorm getuigen van minachting voor de realiteit én daarmee zelfs van minachting voor de religie van de klimaat-alarmisten.

Energieverbruik Nederland in Petajoules (CBS) – http://bit.ly/rKun6T

Omrekening van PJ naar Mkwh – http://bit.ly/rXRx2W

Opbrengst Windmolenpark Urk – http://bit.ly/udsbMm

Onderzoek rendement windmolens UK 2008 t/m 2011 (22%) – http://bit.ly/gOW3g4

Cohen gaat niet met gratis geld strooien

Recentelijk reageert de heer Jelle de Visser op kritiek richting zijn perceptie van de Leeuwarder begroting. Daarbij haalt de PvdA feit en fictie door elkaar, zij zit overduidelijk nog in de ontkenningsfase. Zo wordt er gememoreerd aan de bezuiningen die dit kabinet aan de lokale overheden heeft opgelegd. Die bezuinigingen moeten nog komen en daarin is in de begroting géén rekening gehouden. De huidige tekorten zijn één op één te relateren aan het vorige PvdA/CDA/CU kabinet.

Zo laat het Leeuwarder deel van het tekort bij Caparis zich becijferen naar oplopend circa €4Mio per jaar. Wie het in de meerjaren raming terug vindt, laat het mij even weten. Het tekort op de bijstand ter hoogte van €15 Mio over 2011 is bij begroting opeens evenzeer opgelost. Hoe? Niemand heeft het kunnen vinden. Juichend verhaalt de gemeente over een buffer van €7Mio die die klappen zou kunnen opvangen, maar de waarheid gebiedt te zeggen dat die buffer al op is. De helft van die buffer moet gerealiseerd worden in de volgende college periode – papier is geduldig – en de uitkomst van de financiële tussenrapportage over 2011 (Turap) heeft de andere helft opgesoupeerd. Rien ne va plus, het geld is niet meer van u. De algemene reserve is door de hoefjes gezakt.

De heer de Visser gokt nog steeds op een voorbij snellende meneer Cohen, uitgerust met mijter rijdend op een witte schimmel, die gratis geld rondstrooit. Zelfs wanneer die wens nog vóór de binnenkomst van Sinterklaas zou worden ingewilligd, gaat er aan deze waarheid niets veranderen. Sterker nog, het zijn juist de Leeuwarder coalitie partijen geweest die het bestuursakkoord hebben afgewezen waarin letterlijk stond opgenomen dat tekorten op de bijstand over 2011 in rekening gebracht konden worden bij het Rijk. Het afwijzen van dat bestuursakkoord is een dure grap, deze move heeft ieder (!) Leeuwarder gezin €500,- gekost – met recht een Sinterklaas cadeautje van ons bestuur.

Buitengewoon merkwaardig is dat de gemeente de gewenste opbrengst kan begroten, waarbij aantal maal tarief slechts afgeleiden blijken te zijn. Die tarieven heb ik nog nooit zien dalen, de kraan lekt niet eens, hij staat voluit open. Al jaren. Het beslag wat de gemeente legt op inhoud van de huishoudbeurs van haar ingezeten wordt alleen maar groter, of die beurs leeg is of niet. En om dat uit te leggen neemt het aantal communicatie medewerkers en politieke ondersteuning alleen maar toe.

De tot op heden gerealiseerde bezuinigingen laten zich samenvatten tot €2.500 op de beiaardier en €750,- op de antidiscriminatieprijs. De rest bestaat uit boekhoudkundige trucs zoals verlengde afschrijvingstermijnen en ingeboekte aanbestedingsvoordelen. De enige bezuiniging die wethouder koster wel wist te realiseren (€310.000 op de brede scholen) is nota bene door de fractie van de heer de Visser (PvdA) per kerende post ongedaan gemaakt.

Zoals de heer de Visser terecht opmerkt is het waarheidsgehalte van de meerjaren raming twijfelachtig. Dat is deels een logisch gevolg van meerdere jaren ramen, niemand kan immers in de toekomst kijken. Wel weten we met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat de nu gepresenteerde bezuinigingsvoorstellen ontoereikend zullen zijn. Het nieuwe toverwoord van ons bestuur luidt ‘Mid Term Review’, een ander woord voor ‘wij opteren voor het doe niets alternatief’ en blijven hopen op een man met een mijter op een witte schimmel. We houden de handen voor de ogen en zien het niet, dus het is er niet.

Schaf voor ZZP’ers de vermogenstoets bij minimabeleid gewoon af

Provincies, gemeenten en waterschappen hebben – met dank aan ons kabinet – sinds 1 april 2011 de mogelijkheid om ook het kwijtscheldingsbeleid toe te passen voor kleine ondernemers.

Achtergrond van deze wijziging is dat kleine zelfstandigen anders dan werknemers en uitkeringsgerechtigden in de huidige regeling geen aanspraak konden maken op kwijtschelding voor hun lokale belastingen als zij op of onder de bijstandsnorm raken.

Om deze ongelijkheid op te heffen hebben kleine zelfstandigen met een gering inkomen en zonder vermogen voortaan dezelfde kwijtscheldingsmogelijkheden gekregen als niet-ondernemers voor de lokale belastingen die niet met de uitoefening van het bedrijf te maken hebben.

Het moge duidelijk zijn, dat ik daarmee bijzonder gelukkig ben – eindelijk het als rechtsongelijkheid gevoelde verschil tussen kleine ondernemers en de rest opgeheven. Maar er zijn nog steeds verbeteringen mogelijk en wel in de vorm van het afschaffen van de vermogenstoets voor ondernemers. Indien de ondernemer een ‘vermogen’ heeft hoger dan €25.000,- komt deze ondernemer nog steeds niet in aanmerking voor de faciliteiten van het lokaal kwijtscheldingsbeleid.

Om te beginnen is welke vermogens toets dan ook, ter principale onjuist. Toen dat vermogen werd opgebouwd is daar namelijk al belasting over betaald. Verder wordt middels de vermogensrendement heffing jaarlijks 4% van dat vermogen toegerekend aan het – weer te belasten – inkomen. Het hebben van een spaarpotje telt dus opeens dubbel mee.

Lokale belastingen zijn een jaarlijks terugkerend fenomeen wat dus ook betaald zou moet kunnen worden uit een jaarlijks terugkerend inkomen en niet uit het jaarlijks interen op vermogen. Dan heet het ‘afromen van de spaarpotje’, waarmee het weer een vermogens belasting wordt en die bestaat al in de vorm van die gememoreerde fictieve vermogensrendementsheffing. We hebben met 90% van de wereld belastingverdragen ter voorkoming van dubbele belastingheffing, behalve met het eigen spaarpotje.

Er zijn ook een aantal praktische argumenten. Als die kleine ondernemer al een ‘vermogen’ heeft, wat is de waarde daar dan van? De ondernemer kan wel de eigenaar van de Nachtwacht zijn én wat is die Nachtwacht dan waard? In de regel staat dat ‘vermogen’ niet op de bank maar bestaat dat uit een debiteurenpositie en vaste activa. Een bedrijfspand is niet zomaar te verkopen om een gemeentelijke belasting te betalen. Het verhogen van een hypotheek op dat pand is ook niet echt oplossingsgericht. De ondernemer meldt zich niet uit weelde bij het vrijstellingen loket. Wanneer de timmerman zijn gereedschap moet verkopen om de rekening te betalen, waarmee gaat deze kleine ondernemer morgen dan mee timmeren?

Je voelt nu het geschreeuw al aankomen dat het niet de bedoeling is om elke miljonair vrij te stellen van het betalen van de OZB rekening. Maar dat gebeurt ook helemaal niet, immers 4% van de vermogen overschrijdt ruimschoots de inkomenstoets. De volgende standaard opmerking staat ook al klaar – waar gaat de gemeente dat van betalen, het geld is immers op.

Een non-argument. Voor niet ZZP’ers is het vrijstellingen beleid ook al een zogenaamde open eind regeling. Tegelijkertijd is doelgroep bij de belastingdienst met naam en rugnummer bekend en kunnen vrijstellingen volledig geautomatiseerd worden verstrekt. Wanneer de vermogenstoets voor ZZP’ers vervalt, scheelt dat zoveel ambtenaren dat de kosten voor de gemeente zelfs wel eens ten gunste van de gemeentelijke kas zouden kunnen uitvallen.

Kortom – er is veel voor te zeggen om de vermogenstoets voor kleine ondernemers voor het minima beleid gewoon af te schaffen. Het scheelt een keur aan regelgeneuzel (deregulering) en de betreffende ondernemers krijgen een faire kans om de crisis uit te zitten. Zolang dat niet is geregeld, moet de gemeente de bestaande vermogens toets maar ‘ruimhartig en praktisch’ toepassen. Dat is immers ook staand beleid voor niet ZZP’ers.

Fryskers

In Leeuwarden rijden van die zogenaamde Fryskers rond want het bon ton om voor openbaar vervoer te zijn. Alleen is de gemiddelde bezettingsgraad van die busjes nauwelijks hoger dan één en dat is dan inclusief de chauffeur. Wie op prime time eens in het centrum van de stad gaat kijken hoeveel mensen er in stappen, heeft aan een telraam van groep één van de lagere school genoeg.

In 2010 naam het aantal passagiers met meer dan 6% af (minus 227.000 passagiers) en er is geen enkele reden om aan te nemen dat er opeens een kentering zal plaats vinden. Of je het openbaar vervoer gratis maakt – of al zou je zelfs geld toegeven – mensen willen er in de stad blijkbaar geen gebruik van maken. De kosten van een kaartje spelen overduidelijk een ondergeschikte rol bij de keuze om wél of geen gebruik te maken van de bus. Ik zou wel eens willen weten welke factoren daarbij wel een rol spelen, hoewel ik er zelf wel een paar kan bedenken.

Voorstanders van deze vorm van openbaar vervoer beweren altijd dat deze busjes goed zijn voor het milieu, ze worden zelfs met groen gas uitgerust. Wat er zo goed aan is voor het milieu om lege bussen te laten rijden, is mij een raadsel. De lege busjes stoppen zelfs te pas en te onpas midden op straat, zodat het verkeer daarachter met ronkende motoren ook stil staat. Het is maar wat je goed vindt voor het milieu. Het laten rond tuffen van deze Fryskers is daarbij ook nog eens echt niet gratis. Aan alle kanten worden er vooral fenomenale bedragen aan subsidie vervoerd.

Zo hebben we de halve stad vol gelegd met overbodige – en dus lege – busbanen. Zo hebben we zelfs een busbaan gehad (Stiens – Leeuwarden) waar de chauffeurs weigerden gebruik van te maken. De passagier werd door de bus heen geslingerd door de vele bochten en hobbels. Het kon wel eens goedkoper zijn om op een deel van deze onrendabele buslijnen gewoon taxi’s in te zetten. En anders hebben we nog wel een paar dienstauto’s over. Over maatwerk en dienstverlening gesproken.

Ook voor het openbaar vervoer geldt, dat moderne technologie – het inzetten van Internet – veel rendementsvoordeel kan opleveren. Laat belangstellenden maar van te voren (thuis) aangeven dat zij vervoerd willen worden – en wat ze daarvoor willen betalen. Op basis daarvan kan bepaald worden óf en zo ja welk transportmiddel daarvoor het meest geëigend is. Of zelfs dat het goedkoper is om taxi langs te sturen. Geef die nutteloze busbanen vrij voor vrachtvervoer én die taxi’s en dan komen we allemaal waar we zijn willen.

Windhandel en de sprookjes van Grimm

De windhandel maffia in Leeuwarden wil dat het College nu eindelijk vaart maakt met het plaatsen van windmolens op het lokaal grondgebied. Anders komt de ambitie om Leeuwarden in 2020 energie neutraal te maken in gevaar, zo valt er te lezen. Met knikkende knieën lees ik verder … Leeuwarden in 2020 niet energie-neutraal, het armageddon lijkt onafwendbaar.

Er is een hoop voor te zeggen om nieuwe energiebronnen aan te boren, al was het alleen maar omdat het energieverbruik binnen de komende 20 jaar gaat verdubbelen. Alleen windenergie is daar niet één van. Iedereen die zich ook maar globaal in het onderwerp verdiept, kan op de achterkant van een sigarendoos uitrekenen dat windenergie geen oplossing biedt voor het energie probleem. Windenergie biedt voor de gelovigen onder ons niet eens een oplossing voor het (niet bestaande) klimaat probleem. Sterker nog, windenergie draagt daar zelfs aan bij.

De eerste houtskool schetsontwerpen van windmolens stammen nog uit de tijd van Michelangelo. Windmolens zijn uitontwikkeld en zelfs het rendement van de grootste innovaties valt niet meer uit te drukken in een cijfer voor de komma. De enige rendementsverbeteringen die nog uit windhandel energie te verwachten is, ligt in het opschalen daarvan. Zie daar de reden waarom iedereen opeens windparken begint in te tekenen en dan nog het liefst op zee. Daarmee wordt elke economische rendementsverbetering van windenergie trouwens direct weer om zeep geholpen.

Om één of andere duistere reden willen de windhandel dogmatici niet tellen – of ze kunnen het niet. Dat laatste wil ik zeker niet bij voorbaat uitsluiten. Windenergie (op zee) kost €0,15 cent/kWh – ter vergelijk olie €0,05/kWh en kernenergie €0,03/kWh. In die €0,15cent/kWh voor windenergie zitten dan nog niet de kosten verdisconteerd voor backup voorzieningen en opslag. Dan zouden de kosten snel richting de €0,25 /kWh stijgen. Gezien het feit dat windmolens uitontwikkeld zijn én mechanische toepassingen het in zich bergen economisch in de tijd alleen maar duurder te worden, gaat de prijs van windenergie in de toekomst ook niet dalen. De adepten zullen de boodschap niet lief vinden, maar hij wordt er niet anders van.

Het megalomane windmolen park wat bij Urk in de Noord-Oost polder moet verschijnen (subsidie  €1 miljard !!, circa €900,- per bediend huishouden) draagt bij aan de Nederlandse energievoorziening voor wél 0,07 procent! Het is géén tikfout – het staat er echt – nul komma nul zeven procent. Om over de opbrengst van de furby molentjes die de PvdA en GroenLinks hier in de buurt willen hebben maar te zwijgen.

Willen we de Nederlandse gezinnen van windenergie voorzien, dan hebben we 1425+ van dit soort mesjogge windparken nodig. Dat wil overigens niet zeggen dat de bestaande energiecentrales dan kunnen worden gesloten. Er zijn namelijk dagen dat het niet waait en zelfs dagen dat het te hard waait. Het ‘on the fly’ bij schakelen van traditionele centrales doet elke CO2 uitstoot winst stante pede teniet. Windmolens dragen bij aan het (betwiste) CO2 probleem.

De tenminste €0,10 die windenergie te duur is – en blijft – wordt weggesubsidieerd. Die subsidie wordt opgebracht uit de zogenaamde ecotaxen op de huidige energienota, want de hobby van windhandel adepten moet natuurlijk wel betaald worden. Het bijplaatsen van windmolens draagt direct bij aan het steeds hoger worden van de energienota – en niet aan het verlagen daarvan. De energienota gaat grofweg met een factor drie omhoog om deze onrendabele milieu hobby’s te bekostigen. Het letterlijk verbranden van de bankbiljetten hiermee annex levert al meer kilojoules energie op.

Het College doet er dus uitermate verstandig aan de windhandel motie van de PvdA en Groenlinks zo diep mogelijk te verstoppen of vooral niet op te halen bij het loket ‘gevonden voorwerpen’.

En Leeuwarden energie neutraal in 2020 … als ik sprookjes wil lezen, koop ik wel een boek van de gebroeders Grimm. Het hebben van ambities moet vooral niet verwart worden met het bedenken van een eigen realiteit.

www.Leeuwarden.nl – het gaat goed komen

Met het nodige gevoel voor humor werd ik eergisteren door de site Liwwadders.nl er fijntjes aan herinnerd dat de site van Leeuwarden per 1 juli op orde zou zijn. Tenminste volgens de toezegging van de wethouder. Er wordt hard aan gewerkt, mede naar aanleiding van een aantal constructieve opmerkingen van de Raad en de VVD in het bijzonder.

Immers raadsbreed is er een stortvloed aan klachten, vragen en verbetersuggesties over dit dossier uitgestort om nou eindelijk eens te komen tot een volwassen Internetsite waar iedereen kan vinden wat hij/zij zoekt. Onder andere de VVD heeft dienaangaande schriftelijke vragen gesteld om dit dossier ook eindelijk eens te kunnen sluiten. De antwoorden daarop waren hoopgevend.

Zowel de potentiële bezoeker, ondernemer als de inwoners van Leeuwarden zouden middels verdere digitale dienstverlening met reuze sprongen vooruit geholpen worden. De laatste maanden heb ik in spanning afgewacht …

Tot op heden kan iedereen constateren dat de site in haar huidige vorm, het in zich bergt om vooral overlast te veroorzaken. Eens kijken of het een zinvolle aangelegenheid is, om daar digitaal melding van te maken;

De rode panic button ‘meldpunt overlast’ is op de landingspage inmiddels weer afgevoerd, dus maar eens graven waar die dan nu gebleven is ….

www.Leeuwarden.nl > vraaggestuurd ‘overlast melden’ en voilá bovenaan staat het artikeltje ‘Geweld, Overlast en mishandeling’. Dat lijkt mij een passende omschrijving voor de status van mijn huidig sentiment. De eerste link verwijst naar het ‘meldpunt overlast’, dus dat moet hem zijn … ‘klik’ … “www.leeuwarden.nlnode/98 kan niet gevonden worden’’.

De kort door de bocht conclusie na vier keer klikken is dat de datum van 1 juli niet gehaald is. De politieke vertaling zal overigens vast luiden dat het aantal overlast meldingen drastisch is afgenomen en Leeuwarden derhalve een stuk veiliger is geworden.

Het meldpunt telefonisch benaderen onder de naam ‘Cnossen’ valt trouwens niet onder deze niet-representatieve test. U wordt nu doorverbonden – de gemeente Leeuwarden is bereikbaar tijdens werkdagen etc. Of overlastplegers er wel even rekening mee willen houden dat overlast niet in het weekend gepleegd mag worden. Dat terzijde.

Tot zover de stand van zaken anno nu. Gebeurt er dan helemaal niets? Integendeel, dat valt ook wel weer wat mee, er gebeurt van alles, alleen het tempo waarin – kan de vergelijking met die van de postduif glansrijk doorstaan. Zoals met meer zaken is de doorlooptijd fenomenaal … of ook wel ‘ingekaderd in het proces’.

Zo is er door een externe partij begin Maart een Quickscan uitgevoerd naar de functionele werking. De conclusie luidt dat de Leeuwarder website  gevoelig is voor – kleine verbeterpunten, enige aanscherping, actief beheer, nog een slag maken en focus verleggen naar totale on-line aanwezigheid.

Zo wordt er momenteel druk gewerkt aan het terugbrengen van de portal, waarbij de bezoeker doorverwezen wordt naar de gewenste informatie. Gelukkig. Het zogenaamde ‘vraaggestuurde’ dogma wordt verlaten en de vormgeving wordt herzien naar een meer in gebruik zijnde standaard, zodat het oeverloze klikkerdeklik gebeuren wordt verlaten. Nieuwe sociale media worden daarbij geïntegreerd. Het klinkt in ieder geval hoopgevend en afgaande op wat ik gezien heb, ben ik uitermate positief.

Resteert nog het voldoen aan de zogenaamde webrichtlijnen met betrekking tot de toegankelijkheid én die richtlijnen zijn er niet voor niets. De realisatie van de laatste 20% daarvan, vergt 80% van de inspanning én dus kosten. Toch zal deze – mettertijd juridische – verplichting ook moet doordringen tot het DNA van de gemeentelijke website. Of zo wilt, ‘eveneens worden ingekaderd in het proces’.

We zijn er nog niet, maar gaan er uiteindelijk wel komen. De vraag is nog even wanneer – maar lang zal het niet meer duren. Dus allen, nog even geduld alstublieft.